Muizenbeeld

Vandaag had ik een cliënte, Pascalle genaamd. Ze kwam bij me in mijn praktijk en legde met tranen in haar ogen aan mij haar vraag voor. Ik concentreerde mij op haar sleutelbos. Ik heb het liefst iets van ijzer of (edel)metaal vast, daarin wordt vaak veel energie van iemand opgeslagen. Dit helpt me om op een eenvoudige manier contact te maken met mijn cliënt.

Ik voelde langs de sleutels en er ontstond een beeld van Pascalle die als een heel klein veldmuisje langs de rand van een kamer liep. Ik wist direct dat Pascalle iemand was die zich niet op de voorgrond trad. Nieuwsgierig bekeek ik de beelden verder. Onderwijl streelde ik zachtjes over de sleutels.

 

Het muisje liep langs de muur keek af en toe op, snuffelde iets en liep verder. Plichtsgetrouw zoekend naar eten, niet opvallend, zachtjes, weinig geluid makend. En ineens: KLAP!! Werd zij door iets groots bijna geplet. Ze was volledig uit balans geslagen en moest herstellen. Vervolgens zag ik haar helemaal alleen weer verder lopen. De eenzaamheid en onverwachtheid van de klap was enorm. Ik vertaalde de beelden en de bijkomende informatie naar de werkelijkheid. Snel schreef ik alles op. Ook haar opa kwam nog naar voren. Hij gaf aan dat ze de komende tijd geen klappen meer zou krijgen, dat ze ook geluk zou kennen en een gezin zou krijgen.

Pascalle was niet gewend voor zichzelf op te komen. Ze kon moeilijk grenzen stellen en was hierin (muis)stil. Ze had inderdaad klappen gehad, haar relatie was onverwachts verbroken en ze moest alleen verder. Ook had zij rugklachten.

Ze voelde voor mij ‘burn ut’ van alles wat ze had meegemaakt en had rust nodig. In plaats van rust te nemen streefde zij echter intens naar een voor haar ideaal toekomstbeeld. Ik benadrukte dat zij in het nu moest leven. Niet omdat Edgar Tolle dat zegt, maar vooral omdat Pascalle de neiging had om zichzelf te verliezen in het beeld van de toekomst. Ze nam genoegen met het ‘idee’ wat ze over iemand had, in plaats van die persoon echt te zien en te leren kennen. Er was echter ook voor haar altijd een keuze, ze hoefde niet met iemand genoegen te nemen die niet bij haar paste om haar ideaal plaatje te creëren.

Pascalle wil zo graag kinderen, een gezin, waardoor ze genoegen zou kunnen nemen met iemand de niet geheel bij haar past, een persoon waarbij zij zichzelf weer kon verliezen en zichzelf moest aanpassen. Ik benadrukte haar dit alsjeblieft niet te doen…En nu ik het zo opschrijf schaam ik me bijna voor mijn directheid. Ik heb een beetje gevloekt en getierd door te zeggen: ‘NIET doen! Rot op, laat los!! JIJ bent belangrijk! Als je hem niet lekker vind ruiken, zoek dan gerust verder. Je verdient iemand die bij je past! Je hoeft niet een nieuwe deodorant voor hem te kopen of hem te helpen met al zijn problemen… je mag ook gewoon ‘nee zeggen en verder kijken’ en voelen of je echt blij van iemand wordt!’.

Kort samengevat: ‘van jouw weg, pad, nieuwe partner, nieuwe werk, “de bedoeling” etc’ gaat je hart zingen, kwispelen of maakt hij een sprongetje, dat is de manier van jouw ziel om je de juiste weg op te leiden…’

Ik had het gevoel dat ik zo duidelijk moest zijn omdat de sessie anders tevergeefs zou zijn. Ze zou de woorden ‘er komt een relatie voor jou’ onthouden en de rest zou ze vergeten, terwijl die boodschap om bij zichzelf te blijven, grenzen te stellen, voor zichzelf op te komen in een relatie, juist het allerbelangrijkste was!

Ik vroeg aan Pascalle hoe ze onze sessie had ervaren. Pascalle gaf aan dat ik vrij direct was geweest maar dat ze het gevoel had dat dit nodig was. Ook haar vriendin die bij de sessie aanwezig was geweest knikte, ze zei: ‘Pascalle wil zo graag een gezin en een partner dat zij zichzelf anders in een relatie had gestort zonder goed op zichzelf te letten…’

Bij het weg gaan maakte Pascalle nog een grapje: ‘als ik vind dat hij stinkt, ga ik naar huis en plan ik niet een volgende date!’

Gelukkig konden we er samen om lachen, soms voel ik me als ik zo direct ben een botte beul… deze manier van uiten,  is iets wat ik liever alleen doe als het niet anders kan!

Leave your comments

Comments

  • No comments found