Hoe wordt ik spiritueel?

Je hoeft niets te doen om spiritueel te worden, je bent het al. Je hoeft het alleen maar toe te laten het er te laten zijn.

Uit eigen ervaring weet ik dat dit zo is. We zijn groter dan de grenzen van ons lichaam. Alle wezens zijn energie en we zijn met elkaar verbonden door een lichtweb.

Wanneer we opgroeien raakt onze verbinding verschemert: minder zicht- en minder voelbaar. Dat wil niet zeggen dat het weg is. Alleen zeker ook tegenwoordig met de continue toegang tot (social) media en allerlei andere prikkels vergeten we vaak diep van binnen te voelen wie en wat we zijn.

 

We zijn spirituele wezens. We zijn verbonden op een dieper niveau. Dit is er allemaal. Het is echter versluierd en verborgen onder een laag van aangeleerde gedragingen, overtuigingen, oordelen, overlevingsmechanismen en een enorme hoeveelheid informatie en prikkels van het nieuws, het internet en social media. We zijn feitelijk continue geprikkeld waardoor we de interne zachte aanmoedigingen niet kunnen voelen of horen. Dit wordt overstemd door de buitenwereld.

Het is alsof we de gehele dag over een kermis lopen, vol snoep, attracties, luide muziek welke in elkaar overloopt en vele mensen om ons heen. Het zijn onder andere verleidingen en afleidingen.

Afleidingen van je werkelijke doel op aarde, afleidingen van wie je werkelijk bent. Een spiritueel wezen met een waardevolle menselijke ervaring. Met een uitdaging tot het ervaren van liefde en het toepassen van liefde op het fysieke niveau!

De kermis is eigenlijk het probleem niet. Want we zijn hier om dingen te ervaren. Echter wat we missen door continue op de kermis te lopen is onze innerlijke leiding. Het doel waarom we op die kermis zijn, ons lerende vermogen, onze groei, onze diepere connectie met de liefde die we komen ervaren, ons vermogen om lief te hebben. Ons vermogen om te verbinden.

Op de kermis zijn er vele vluchtige momenten. Momenten van plezier en delen maar geen diepgaande contacten. Geen diepgaande verbindingen. Niet met anderen en zeker niet met jezelf, daarvoor wordt je vaak te veel afgeleid. Er is te weinig rust en er zijn te weinig plekken waar je je kunt terugtrekken van het lawaai en de verleidingen.

Belangrijk is om regelmatig uit de kermis te stappen. Eromheen te wandelen en steeds meer afstand te nemen. Met een klein beetje afstand kun je al meer voelen:

“Past deze kermis bij me? Wat doet de kermis met me?”

“Als ik op de kermis ben en ik zie iedereen met een grote pluche beer lopen wil ik hem ook, maar hoe zit dat nu? Is het wel die pluche beer die ik wil? Zijn er diepere verlangens die ik heb?”

Met nog meer afstand kun je de kermis zien voor wat het is, een kermis waarin je verleid wordt je grenzen te doorbreken, spullen te kopen of te winnen en een competitie aan te gaan. ‘Wie krijg dat plekje in die attractie, het aantal plekken is beperkt!’ ‘Wie krijgt die pluche beer? Er zijn er maar twee!’

Met nog een beetje meer afstand verdwijnen de geluiden en de prikkels en kom je tot rust. Je ziet de kermis van een afstand en de mensen en de spullen en de geluiden zijn niet meer zo indringend. Ze leiden je minder af. Je voelt meer hoe je je werkelijk voelt. Je komt tot rust. Voelt jezelf meer. Begint met jezelf en met je innerlijke stem te communiceren. Je voelt je geleid om bepaalde keuzes te maken etc.

De kermis is er en soms moeten we ons in de kermis bewegen, is het belangrijk om in de kermis te herinneren wie we zijn. Wanneer we weten dat de wereld en wijzelf zo veel meer zijn dan de kermis en zijn verleidingen kunnen we onze eigen keuzes maken en af en toe wegstappen om te kiezen wie en wat en ook waar we willen zijn!

Leave your comments

Comments

  • No comments found