Een onverwachte gast

Ik zit achter mijn pc te werken. Ik probeer korte tijd zoveel mogelijk mails te lezen en te beantwoorden. Het is een soort race tegen de klok, of eigenlijk tegen mijzelf J

Ik raak een beetje verstoord. Ik hoor de deur van mijn wachtruimte open gaan. En ik hoor dat er meerdere personen binnenstappen. Ik bevries en mijn handen zweven boven het toetsenbord. Terwijl ik ingespannen luister.

In mijn hoofd spoort een stem mij aan. 'Snel snel! Je kunt nog een paar mails beantwoorden!' Ik besluit naar de stem te luisteren en beantwoord kort nog een mail van een vrouw die een vraag heeft over haar scheiding. Ondertussen probeer ik het geroezemoes in de wachtruimte niet te horen.

Ik probeer zelfs even te doen alsof ik het mis heb. Maar helaas, tenzij de persoon in de wachtkamer tegen zichzelf praat,  heb ik een probleem.

Lees meer

Muizenbeeld

Vandaag had ik een cliënte, Pascalle genaamd. Ze kwam bij me in mijn praktijk en legde met tranen in haar ogen aan mij haar vraag voor. Ik concentreerde mij op haar sleutelbos. Ik heb het liefst iets van ijzer of (edel)metaal vast, daarin wordt vaak veel energie van iemand opgeslagen. Dit helpt me om op een eenvoudige manier contact te maken met mijn cliënt.

Ik voelde langs de sleutels en er ontstond een beeld van Pascalle die als een heel klein veldmuisje langs de rand van een kamer liep. Ik wist direct dat Pascalle iemand was die zich niet op de voorgrond trad. Nieuwsgierig bekeek ik de beelden verder. Onderwijl streelde ik zachtjes over de sleutels.

Lees meer

Als een lampje

Klik. Flits (!) Kadunk!

Een van de twee lampjes in mijn badkamer die ik zojuist aanzette flitst spontaan kapot. Ik zucht en bedenk waar de bolletjes liggen, maar doe niets. Ik ga douchen, slapen, sta op, douche weer, verzorg de kids, ruim op, ga naar mijn werk etc. Enkele dagen later zie ik weer het kapotte lampje. Ik bedenk me: ‘Oh die moet ik nog vervangen... het komt nog wel, verzucht ik weer’. Ik stap snel onder de douche.

Alleen dit keer sta ik niet ‘alleen’ onder de douche. Aan wie mij al iets beter kennen -inclusief mijn spinnenangst- verklap ik meteen; ‘het is geen insect die mij lastig valt onder de douche’, dus lees gerust verder…  

Lees meer

Cadeautjes

Tina pakte alle cadeautjes uit en voorzag ze van commentaar: te duur, nutteloos, wel grappig…. deze moet terug naar de winkel etc. De visite, die de cadeautjes had gebracht, zat er op den duur wat wrevelig bij. Herman, de man van Tina, kwam de kamer binnen, de visite keek verwachtingsvol naar hem op. Het was duidelijk dat hij de gastheer was, hij deelde een verjaardagstaart uit!

Hij ging zitten en keek verbaasd naar de door Tina uitgepakte uit gepakte cadeaus.  ‘Zo schat ik heb je cadeautjes alvast uitgepakt!’ Zei Tina, ze negeerde de verbaasde blik van Herman en vervolgde: ‘Er zitten wel wat dingen bij hoor waar je blij mee zal zijn, maar andere dingen moet je maar gewoon gaan ruilen, met dit ding moet je…!’Tina babbelde en vertelde Herman wat hij met de cadeaus moest doen… De visite keek naar de klok…mochten ze al weg? Iedereen voelde zich wat ongemakkelijk.

Is dit een situatie die u wel eens hebt gezien in het leven? Vast niet, iedereen weet dat we in een ‘normale situatie’ onze eigen cadeautjes uit pakken!

Toch proberen velen onder ons regelmatig andermans cadeautjes uit te pakken.

Lees meer