Nog maar 510 maanden te leven

Ik las laatst ergens dat wij mensen wanneer we zo'n 85 jaar zouden worden, we zo'n 1020 maanden totaal leven... wanneer je zo rond je 42e bent heb je dan nog maar 510 maanden te gaan!! En dat is als alles meezit!

Als ik dat getal zo zie denk ik aan een salaris van 510 euro. Dat is zo op! Waarom zou dat met die maanden anders gaan?!!

Deze aantallen bleven in mijn hoofd hangen! Ik was aan het werk en dacht... 510 maanden wat klinkt dat kort... ik moest denken aan een eendagsvlinder. Zou hij zich bewust zijn van het aantal minuten die hij leeft?

510 maanden. En ik vond de afgelopen 12 maanden omgevlogen... de afgelopen maanden zijn met één geflapper van mijn wimpers voorbij gevlogen!... Soms is het alsof ik van weekend naar weekend hop. De dagen vliegen!!

510 maanden! Gebruik ik die tijd wel zoals ik het wil? Doe ik wat ik moet doen? Ben ik goed bezig? Dat zijn vragen die door dit aantal direct in mij oppoppen. Het leven is kort! Maar nu ik er maanden aan koppel is het leven wel heeeeeeeeel kort...

Dus is het niet belangrijk om je in deze maanden te focussen op de juiste dingen? En wat zijn die dingen dan?

In ieder geval jouw dingen! Doe jij wat je wilt doen met jouw maanden? Of breng jij je dagen door vol met oeverloze verplichtingen. Sus je jezelf in slaap met de gedachte dat jouw tijd wel komt... ?

Bedenk dan alsjeblieft; hoeveel maanden van je leven, laat je voorbij gaan? Hoeveel maanden van je leven waardeer je werkelijk het wonder dat het leven is. Het enorme geschenk dat je hebt gekregen. Een lichaam, een geest en een ziel, alles perfect op elkaar afgestemd...

Hoe vaak gebruik je dat lichaam bewust om te ruiken, te proeven, te beleven en hoe vaak leef je je leven in een automatisme. Met kleren aan die passen bij je baan, in plaats van in een baan die past bij jou?

Leef jij het leven wat je wilt... hoe besteed jij jouw kostbare maanden?

Mis jij iets?

Er kwam een man bij me in de praktijk.

Ik had hem aangegeven in onze volgende sessie dat hij veelal leefde zonder in contact te staan met zijn gevoel.  Hij kon zo prima zijn leven, leven: Werken, leuke dingen doen, genieten, lachen, huilen en toch het gevoel hebben dat hij iets miste.

Toen hij vandaag bij mij kwam spraken we hier verder over. Hij wilde weten wat dat dan was wat hij zou missen.

Ik legde hem uit dat we in ons leven vaak dingen maar ‘half’ doen. Toen ik verder wilde praten onderbrak hij  me en gaf aan dingen ‘niet half’ te doen. Sterker nog hij kon zelfs twéé dingen tegelijk doen. Hij kon met zijn vrienden bellen en tegelijkertijd een mail schrijven voor zijn werk, gaf hij als voorbeeld. Hij was een druk bezet en succesvol man, hij gebruikte zijn tijd optimaal!

Lees meer

Puberdelen

Ik kan niet stoppen met drinken. Ik wil perse nog een glas. Ook als ik geen echte trek meer heb. En ik weet; ik slaap er slecht van, ik wordt er dóóóóódmoe van en ik heb hoofdpijn na afloop. Toch wil ik nog een glas!

Ik adviseer Simone te kijken naar dat stuk in zich zelf.

In mijn gedachten komt een beeld van een puber op, die opstandig is en denkt 'die is voor mij, nou èn!' Ik deel dit beeld met Simone.

Ja’ beaamt simone, ik voel/denk bijna kinderlijk bij dat glas: 'ik wil het! ik wil het! ik wil het!'

Lees meer

Waarom????

'Waar dient dit voor? Waarom is mij dit overkomen? Waarom heb ik mij zo laten behandelen? Waarom kan hij dit zomaar doen?'

Nancy riep dit vertwijfeld uit op mijn bank in mijn praktijk. Ik luisterde naar haar 'waarom vragen' en volgde haar in haar denkwereld.

Nancy was slecht behandeld door haar ex en werd vervolgens door hem doodgezwegen alsof zíj iets verkeerd had gedaan… Ze was intens verdrietig door dit verbroken contact en bleef in haar hoofd nadenken over het 'waarom'.

Lees meer