het innerlijke kasteel

Vandaag had ik een drukke dag. John kwam in de praktijk. Hij had zich ziek gemeld. En nu -na maanden van coaching- was hij in dieper contact gekomen met zichzelf en had hij besloten om op een andere manier voor zichzelf te zorgen.
Als jonge jongen was hij op straat gezet door zijn ouders. Eenzaam, alleen, verlaten en afgedankt. Moederziel alleen als een hondje aan een boom in het bos gebonden.
Hij had zijn eigen riem door moeten knagen en had zichzelf bevrijd. Hij was eigenhandig met keihard werken uit het bos gekomen. Belaagd door alle gevaren in dat bos, beschadigt door takken en zijn enkel verzwikt door de kuilen. Hij had inmiddels een huis en haard voor zichzelf opgebouwd. Zijn beschadigingen verborgen en voor de buitenwereld niet zichtbaar.

Lees meer

Bekende Nederlanders

Ik kijk geen tv en af en toe komt er een ‘bekende Nederlander’ bij me op consult die bij mij daardoor niet bekend is...

Bekende Nederlanders die ik op deze wijze heb ontmoet zijn: rappers, zangeressen, acteurs, actrices, presentatoren, voetballers etc.

Wanneer mij wordt gevraagd 'maar ken je me niet dan?' Moet ik vrij 'bleu' antwoorden: 'nee sorry, ik kijk geen tv'.

Soms kijken deze mensen me vreemd aan, ze kunnen niet geloven dat ik ze niet ken...

Lees meer

Twijfel

Twijfel is echt een grote valkuil. Het bederft plezier en geluk. Het bederft het vertrouwen in mensen. Het zorgt er bovendien voor dat je jezelf verlaat.

Wanneer je twijfelt aan jezelf, Laat je jezelf een beetje in de steek. Hierdoor kun je je eigen behoeftes en gevoelens niet meer voelen. Ben je onvoldoende in staat grenzen te stellen en raak je letterlijk je weg kwijt.

Lees meer

Nog maar 510 maanden te leven

Ik las laatst ergens dat wij mensen wanneer we zo'n 85 jaar zouden worden, we zo'n 1020 maanden totaal leven... wanneer je zo rond je 42e bent heb je dan nog maar 510 maanden te gaan!! En dat is als alles meezit!

Als ik dat getal zo zie denk ik aan een salaris van 510 euro. Dat is zo op! Waarom zou dat met die maanden anders gaan?!!

Deze aantallen bleven in mijn hoofd hangen! Ik was aan het werk en dacht... 510 maanden wat klinkt dat kort... ik moest denken aan een eendagsvlinder. Zou hij zich bewust zijn van het aantal minuten die hij leeft?

510 maanden. En ik vond de afgelopen 12 maanden omgevlogen... de afgelopen maanden zijn met één geflapper van mijn wimpers voorbij gevlogen!... Soms is het alsof ik van weekend naar weekend hop. De dagen vliegen!!

510 maanden! Gebruik ik die tijd wel zoals ik het wil? Doe ik wat ik moet doen? Ben ik goed bezig? Dat zijn vragen die door dit aantal direct in mij oppoppen. Het leven is kort! Maar nu ik er maanden aan koppel is het leven wel heeeeeeeeel kort...

Dus is het niet belangrijk om je in deze maanden te focussen op de juiste dingen? En wat zijn die dingen dan?

In ieder geval jouw dingen! Doe jij wat je wilt doen met jouw maanden? Of breng jij je dagen door vol met oeverloze verplichtingen. Sus je jezelf in slaap met de gedachte dat jouw tijd wel komt... ?

Bedenk dan alsjeblieft; hoeveel maanden van je leven, laat je voorbij gaan? Hoeveel maanden van je leven waardeer je werkelijk het wonder dat het leven is. Het enorme geschenk dat je hebt gekregen. Een lichaam, een geest en een ziel, alles perfect op elkaar afgestemd...

Hoe vaak gebruik je dat lichaam bewust om te ruiken, te proeven, te beleven en hoe vaak leef je je leven in een automatisme. Met kleren aan die passen bij je baan, in plaats van in een baan die past bij jou?

Leef jij het leven wat je wilt... hoe besteed jij jouw kostbare maanden?