symbolische paranormale sessies

Een leuk stel komt bij me binnen stappen. Na een korte introductie en met een bakkie thee voor ons, vraag ik naar het doel van hun komst. Een van de vragen betreft de man van het stel. Hij -ik zal hem Arnold noemen- vraagt mij wat hij moet doen: ‘Moet ik bij mijn huidige werkgever blijven nu er een overname is geweest?’

Ik vraag zijn ring om me beter te kunnen focussen en concentreer mij op hem en zie in eerste instantie allerlei symbolische beelden. Ik herken aan de vorm, sfeer en inhoud van dat soort beelden dat ik ze symbolisch en niet letterlijk moet nemen. In de beelden zié en bèn ik beurtelings mijn cliënt.

Ik zie allemaal grijs geklede mensen die als in een stroom in de richting van een soort aula lopen. Te midden van al die grijze ‘pakken’ zie ik mijn cliënt lopen in een kleurrijke trui… Hij valt op door zijn kleur in dit grijzige uniforme beeld. Hij kijkt in dit symbolische beeld verbaast om zich heen naar al die strakke gezichten en grijze pakken om hem heen.

Hij loopt een beetje aarzelend en om zich heen kijkend mee met de stroom. Niet zo goed wetend war hij nou goed aan doet. Hij neemt plaats in de aula waar een heel langdradig en vrijwel zinloos betoog wordt gehouden. De grijze pakken mensen zijn dit kennelijk gewend en gedragen zich robotachtig. Ze tonen weinig emotie terwijl ik voel en zie hoe mijn cliënt zich opwindt en emoties voelt bij het langdradige en vervelende verhaal…

Door de gevoelens en beelden die ik ervaar en door goed te kijken kan ik hier een hoop uit opmaken:

Lees meer

Onrust

Wat maakt het leven zinvol? Vandaag kwam er een man bij me. Hij heeft uitgezaaide kanker en heeft te horen gekregen dat er geen kans op genezing is.

De boodschap ‘geen kans op genezing’. Is zo makkelijk uit te spreken. Maar onmogelijk te incasseren. Hoe verwerk je zoiets?! Hoe doe je dat?

Ik denk niet dat het voor iemand mogelijk is een dergelijke boodschap echt te bevatten. Je denkt oud te worden, je hoopt kwaliteit van leven te hebben en ineens komt er een dergelijke boodschap.

Hoe ga je door. Waar ligt de hoop?

Lees meer

Karmische opvoeding

Naast mijn gewone opvoeding heb ik ook een soort ‘karmische opvoeding’ genoten. Wat dat is? Dat is een tweede soort opvoeding dat mij hielp en nog steeds helpt op ‘het rechte’ pad te blijven

Toen ik klein was had ik moeite met onwaarheden. Ik ‘kon niet goed liegen’. Een keer heb ik het geprobeerd en ik voelde me zó slecht dat ik ’s avonds de waarheid opbiechtte aan mijn moeder: ‘mam, ik heb vanmiddag twee koekjes gepakt uit de koektrommel, in plaats van die ene die ik mocht’. Huilend van gewetenswroeging biechtte ik mijn misstap op.

Naast dit interne geweten -wat wellicht wat strak staat en stond afgesteld- is er ook iets energetisch om mij heen… Iets wat ik mijn karmische opvoeding noem…

Stel je voor mijn zus rijdt door rood, dan gebeurt er: ….. niets. Òf -indien er wel iets gebeurt-  dan staat er een niet onaantrekkelijke politieagent, die houdt haar aan. Ze maakt een praatje, een grapje, een lolletje…  En uiteindelijk: in plaats van een boete te geven, doet hij gezellig samen met haar een drankje! J

Stel je voor ík rij door rood, dan wordt er iets in het universum direct gealarmeerd! Niet alleen zal er een (niet buigzame, strenge) politieagent staan, nee ook zal deze politieagent worden bijgestaan door vele (!) agenten in opleiding die allemaal gráág hun eerste boete uit schrijven. Door de vingers zien is er dan niet bij. Een praatje al helemaal niet, eerder een tienvoudige reprimande en de hoogste boete. L

Lees meer

"Druk" Verslaafd

"Jeetje, kan ik pas in eind April of in mei een afspraak maken?!!", werd mij deze week gevraagd. Ik antwoordde ja. "Dan ben je zeker enorm druk!!??" Volgde direct de volgende vraag. Het had zo gemakkelijk geweest om direct en vol trots te antwoorden: 'inderdaad!'. Nu dacht ik echter eventjes na voordat ik antwoord gaf. 

In werkelijkheid antwoordde ik: 'Het is een kwestie van plannen. Ik plan stevig, maar wel zodanig dat ik mijzelf niet overwerk en ik ook tijd kan maken om bijvoorbeeld met mijn zoon naar de orthodontist te gaan'. 

En dat is de waarheid, de meeste dagen verdeel ik het zo dat ik het gevoel heb dat ik de mensen die mij bezoeken de aandacht en tijd kan geven die nodig is. Zo plan ik tussen de sessies vaak een ruime tijd, zodat ik me niet gehaast op opgejaagd kan gaan voelen. En ik kan laten stromen wat nodig is.

Vaak hoor ik wel dat mensen in mijn praktijk trots zijn op het druk zijn, ondernemers bijvoorbeeld die het 'druk' hebben, lijken dat soms tot een kunst te verheffen. Maar ook mensen met banen als secretaresse, manager, arts of stewardess hoor ik regelmatig over druktes praten... Het is niet eens meer mode, het is bijna een verplichting om het 'druk' te hebben.

Zijn we 'Junkies' geworden? Hoe vaak hoor je in het leven:

Hoe gaat het?

Oh ik heb het zo druk!

Weinig hoor je:

Hoe gaat het?

Oh heerlijk, ik heb zo veel momenten om me te ontspannen! Ik doe zo vaak helemaal niets!!

Dat laatste zou bijna uniek zijn!

Het lijkt wel alsof iedereen druk moet zijn! Druk met werken, kinderen, sociale contacten, borrels, netwerken, school, opleidingen, continue lerend zijn(!), thuis werken, mails checken, whats appen, social media, boodschappen doen, schoonmaken, internetten, televisie kijken en nog veel meer. We krijgen meer prikkels op één dag, dan onze voorouders in hun hele leven!

Lees meer