Komkommer en kwel

Een mens die zoveel doet wordt op enig moment in zijn leven overstelpt.

Ik zat aan mijn bureau en durfde niet op te kijken. Na het eten had ik de kinderen naar bed gebracht en was direct aan het werk gegaan. Mijn moeder zou het schaamrood de kaken kleuren als zij mijn huis op dit moment zou betreden. Her en der lagen papieren, een half opgegeten koekje en zelfs een verloren sok.

Ja, het huishouden is inderdaad niet mijn sterkte eigenschap.

Ik moest nog enkele zaken op mijn computer nakijken en besefte dat het al veel te laat was daarvoor.  Verslavingsgetrouw zette ik mij er toch toe nog even verder te werken. Mijn werk is naast praktisch ook vooral een passie en dat is een gevaarlijke combinatie!

Lees meer

Pijnlijk mediumschap

Ik denk wel eens dat iedereen een ‘echte’ moeder nodig heeft in zijn leven. Zonder moeder overleeft niemand het… ik denk dat het bij mij letterlijk en figuurlijk zo is dat mijn moeder mijn karakter en mijn leven heeft gered, met haar liefde, begrip en wijsheid… 

Mijn moeder heeft mij altijd geprobeerd te begrijpen zonder mij af te wijzen. Ik weet nog dat ik als kind tegen mijn moeder ‘vreemde’ dingen zei. Dingen zoals: ‘mama waarom leven we als we toch weer dood gaan.’ Of: ‘mama jij bent de liefste mama die ik ooit heb gehad’.

Lees meer

Waarom heeft Tessa, Danielle haar dood niet voorkomen?

Mensen stellen mij soms de vraag: 'als je dan toch paranormaal begaafd bent, waarom heb je Danielle niet kunnen redden dan, of je moeder?'

 

Dat is een hele pittige vraag, echter bij velen spookt dat rond in hun hoofd. Er zijn er slechts een paar die hem durven stellen. Net zoals ik worden we dagelijks door de wetenschap en onze cultuur ervan overtuigd dat dat wat ik doe ‘niet kan’. Dus zie daar het bewijs dat Tessa’s gave ‘onzin’ is, toch? In sommige ogen bewijst het feit dat mensen om mij heen kunnen sterven, dat wat ik doe niet 'echt' is. Het toont feitelijk alleen maar de beperkingen van mijn bestaan en mijn menselijkheid en de beperkingen waarbinnen ook ik moet leven.

Lees meer

Ik ben een stapel papier

"Ik ben een stapel papier!" Dat klinkt net zo gek als wanneer ik zou zeggen ‘ik ben een banaan’ toch hoor ik mensen dat vaak antwoorden wanneer ik vraag ‘wie ze zijn’.

Als je niks doet, geen werk hebt, of besloten hebt te reizen of thuis te blijven om wat voor reden dan ook voelt men zich vaak licht ontheemd of doelloos. Alsof ze hun identiteit kwijt zijn.

Lees meer